Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011

Και μετά;...

Ονειρεύομαι έναν τόπο όπου όλα τα όνειρα θα πραγματοποιούνται
Όπου θα συγκεντρώνονται άνθρωποι που έχουν όνειρα. Που μπορούν να τα περιγράψουν και που θέλουν να τα πραγματοποιήσουν
Τυχεροί αυτοί οι άνθρωποι... Τέτοιους ανθρώπους θέλω γύρω μου.
Σήμερα σκέφτηκα πολύ για τα όνειρα.
Έγραψα σ' έναν φίλο για να του περιγράψω το δικό μου όνειρο. Μια εικόνα ξεπήδησε πάλι...
Κοιτάζει έξω από το παράθυρο την κορυφή του βουνού. Ονειρεύεται να είναι εκεί. Να κοιτάζει τον ορίζοντα και τα μάτια ανεμπόδιστα να διατρέχουν την απεραντοσύνη, το μπλε.
Αναστενάζει και...ο κήπος θέλει πότισμα. Η μανταρινιές κλάδεμα και πρέπει να ψεκάσει. Τα αγριόχορτα ξαναβγήκαν...
Αναστενάζει και... τα μάτια πάλι στην απεραντοσύνη του μπλε Ο αέρας θα είναι παγωμένος στην κορυφή. Αλλά και πόσο καθαρός...
Αναστενάζει και... ώρα να μαζέψει το μυαλό...ωραία τα όνειρα, αλλά οι δουλειές δεν περιμένουν...Πότισμα καθημερινό, ξεβοτάνισμα, λιπάσματα, ψεκασμοί και μετά συλλογή καρπών, να πονούν τα χέρια, τα πόδια... και ξανά από την αρχή...
.....................................................................................
"Εγώ θα πάω!"
Κανόνισε οδηγό, κανόνισε άδεια, αγόρασε εξοπλισμό, έκανε δίαιτα, γυμναστική, και σήμερα το πρωί ξεκίνησε για το βουνό! Όχι για το βουνό, για την κορυφή!!!
Ο οδηγός λέει ότι σε μια δυο ώρες θα είναι εκεί!
Τα πόδια πονάνε, τα χέρια μάτωσαν και η αναπνοή πιάστηκε από το ελαφρύ αέρα. Μα η χαρά δίνει φτερά. Ανυπομονεί...
.....................................................................................
Σηκώθηκε από το κρεββάτι. Μάλλον σύρθηκε είναι η σωστή λέξη! Όλο το σώμα πονάει. Μεσάνυχτα περασμένα επέστρεψαν χτες με το οδηγό. Πολύ κούραση...
Χαμογελάει και... Να βάλει καφέ και δυο κουλουράκια να στυλωθεί... Περιμένει τον καφέ να ψηθεί.
Χαμογελάει και... τι ωραία που μυρίζει αυτός ο καφές! Ξύπνησε για τα καλά! Μασουλάει ένα κουλουράκι, μμμ... κανέλα. Ρίχνει μια ματιά απο το παράθυρο.
Χαμογελάει και... οι μανταρινιές γέμισαν χρυσό καρπό, ωραίο χρώμα. Βγήκαν και μαργαρίτες, θα φτιάξει ένα στεφάνι με τη μικρή, πλάκα θα' χει.
Χαμογελάει και... Αυτή η μυρωδιά... μανταρίνια, πορτοκάλια και πρωινή δροσιά... Τι όμορφος που είναι ο κήπος!....

2 σχόλια:

  1. Καταπληκτικος ειναι ο κοσμος...
    Αν ΕΣΥ τον βλεπεις ετσι...
    Και μιζερος, αν εσυ μιζεριαζεις...
    Βρες τον τροπο, να δεις τον κοσμο, καταπληκτικο...Κι αυτος,ετσι θα ειναι,οπως εσυ τον βλεπεις...
    Γιατι νομιζω, πως η πραγματικοτητα, ειναι, του καθ ενος...
    Η δικη του..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ Μαχαίρη,

    Σ'ευχαριστώ για τις τακτικές επισκέψεις σου.
    Αυτό που σκεφτόμουν ήταν πως όταν έχουμε πραγματοποιήσει ένα όνειρό μας, όταν έχουμε καταφέρει κάτι που θέλαμε πολύ, η ψυχή μας γεμίζει τόσο ωστε αλλάζει ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα. Αισθανόμαστε δυνατοί, γεμάτοι, ικανοί και σε συμφωνία με το μέσα μας. Έτσι η καθημερινότητα που μέχρι χτές ήταν βουνό, μεταμορφώνεται σε ένα όμορφο τοπίο.
    Σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή